Random New Post … Hehe

Ok, so ek suck regtig as ‘n blogger… Skryf was nog nooit regtig vir my spesifieke pret nie, ek hou baie baie meer van praat – soos die wat my ken, julle weet…

Anyway… Ek is nou hier…

Universiteit is net awesome en BESIG… seriously daar is net sooooo baie wat ‘n mens kan aanvang hier… en die koshuis het ook mal baie aktiwiteite…

Ek voel regtig nie meer so erg overwhelm nie en ek voel eintlik tuis daar – nie verbasend nie though… Mens begin mos maar jou eie lewe as jy eers so kinda uit die huis uit gaan…

So ver was dit ienkmelodienk, serrie, gholf dae, laat aand raids, vroee oggend bed toegaan tye, McD’s, lekker koshuiskos, vergeet om te boek Mc’D’s, spontane kuiertjies saam die greatste vriende ooit, socials saam ons almal se fav manskoshuise… Wow, ek kan regtig nie klae nie… hehe behalwe vir die feit dat ek koshuis in en uitasem deesdae…

Varsity – almal weet mos studies is maar tweede op die lysie vir ‘n baie lang tyd… ek het darm nou al weer bietjie begin werk, mens kan net so lank op jou gat rond skuur… maar dinge lyk goed, as jy jou kant bring dan kom mens iewers…

Ek het lank daaroor gaan dink en ek kan nie regtig sê ek mis hoërskool nie – ek mis wel baie van my vriende – alhoewel ek nog kontak het met die meeste van hulle… en ek mis soms die eenvoud, want dis nie ‘n geheim nie, varsity is HECTIC en baie moeiliker as skool – obviously… maar ook baie baie meer FUN!!

Ek dink ek sal verewig kan skryf oor als wat daar aangaan… en oor al die dinge wat mens daar vind… baie mense vind op varsity die kans om een honderd persent hulself te wees – ander vind geluk daarin om vir eens deel te wees van die groep…

En kyk stereotipering is groot op varsity – darm niks erg mean nie, net die occasional commetn of so… maar kyk bv. koshuise het elkeen ‘n rep en as jy daar gaan bly word jy deel van die rep… dit maak dit intlik fun want jy kan die rep kies waarmee jy gemaklik is… of net daar gaan bly omdat jy blyplek nodig het soos baie – mens noem hul koshuis slypers… haha sien nog stereotipering…

Ek moet comment though dat ek myself nogal baie daaraan skuldig maak…

Wanneer daar gepraat word van punte – is die eerste vraag – is daai persoon ‘n daily…

Wanneer daar van die ingenieurs gepraat word, dan vra mens altyd – hoe was jou ingenieursweek…

En die enigste manier wat jy werklik al hierdie dinge kan beleef is deur varsity toe te gaan as jy die kans kry… dit het my ook geleer dat dit nie altyd soseer varsuty is nie – dit is hoe betrokke jy is by dit wat jy doen…

Luister bietjie na my – vra my iets – oor koshuis atleast – en ek sal heelwaarskynlik ietsie daaroor kan sê… ek voel ek is baie betrokke – en dis die punt…

Maak nie saak waar jongmense hulself in die lewe vind vandag nie, al hoe mens kom bo water kan hou is om daadwerklik betrokke te wees! Jy moet betrokke wees in die vorming van jou toekoms… jy moet betrokke wees by jou vriende… jy moet betrokke wees in dit wat vir jou saak maak… jy moet betrokke wees in dit wat vir jou fun of geluk bring… JY moet betrokke wees in jou geloof…

Ons is almal nog jonk en die tyd staan nie stil nie… niks in die lewe kan werklik great wees a dit nie met passie gedoen word nie… om voluit te lewe is hemels en lekker en net pret!!

Die verkiesings wat nou verby is het ook hieraan laat dink… daar was regtig baie studente wat die moeite gedoen het om in een van die vele lang rye te gaan staan en hul merk te maak… maar dan wonder mens hoeveel van hulle  het dit net gelos… Haha, hul kon natuurlik soos ons gemaak het en ’n korter ry gaan soek het – met sukses moet ek byvoeg…

Baie van die studente was betrokke by die doen en late van politiese goed die laaste tyd, en hul het hulself laat hoor…

Ons is almal verantwoordelik vir die vorming van ons eie toekoms… as ons dit immers nie gaan doen nie, wie gaan??

Ek dink hierdie was ‘n baie random post, nes ek ‘n baie random persoon is… ek gaan ook nie die ding deur lees wer om te sien wat ek geskryf het nie – so as dit nie sin maak nie – oeps…

Sal bietjie meer gereeld begin blog – daar is baie waaroor ek bietjie my opinie sal wil lig met tye…

Footnote – van die van julle wat stoere boekwurms is en nog nie twilight gelees het nie – doen dit gerus… dis regtig net ‘n lekker stuk romantiese, wegbreek fantasie…

My future…

I received my acceptance letter from Asterhof today – it’s a residence at Tukkies…

I applied to go study at the University of Pretoria next year in March of this year – and shortly there after I received an acceptance letter. I was overjoyed, even more than I ever expected to be – it’s an amazing feeling.

So far I’m going to study Quantity Surveying at Tukkies next year and I’m going to life in Asterhof. All these plans and decisions just kind of happened. Doors opened and, what I believe to be signs, showed. I’m really quite overjoyed about my future. How it all worked out. I wrote my Afrikaans essay in the Record exams about how blessed I am to have a sure future. Lots of matrix these days still have no idea what the want to do with the rest of their lives. It isn’t always a negative thing – it’s just sometimes scary for them, then again, some don’t really care.

My parents are really supportive, and I really appreciate that of them because it makes me more sure about what I want to do. All my friends at Tukkies approve of the choice as well – hehe, not like they wouldn’t. Deciding on a Res was not hard, but everybody has an opinion and of course you’ll love the Res you were in or the one your friends are in. In the end I went to the Open Day and from the moment I walked in the door, I knew that this was where I wanted to be. Call in intuition, luck or destiny.

I really just can’t wait and I’m glad that I’ll have the chance to have a real student life and that I get the chance to experience Res life as well. I think it builds character, and I’m sure it’s a whole lot of fun.

I realized that I’m ready to finish matric and high school. Three months ago I wasn’t ready at all, even though being headgirl exhausted me. It was a personality growth experience and I think that I made a success of that. I did my best and I’m proud of that. It’s one of the reasons I wasn’t ready to finish. But my works done now and I have one more goal - distinctions in the end exams. 5 year’s work is hopefully going to pay off. Matric was the best year ever – by far. I just never thought it would go by so fast. It feels like it was only yesterday that I was in st.6.

Enjoy your years in high school and don’t wish them to pass faster – believe me, you might just miss it to death when you’re older!

Badseloop Skoolverwisselingskamp

Ok, so die kamp is al amper so drie maande gelede gewees, maar ek het nou eers die kans om daaroor te blog…

As ek moet din aan woorde om dit te beskryf kom amazing tot gedagte – en life-changing, alhoewel dit so bietjie drasties is, maar ook in ‘n mate nie. Die kamp is ‘n kerk kamp vir graad sewe leerders van verskillende gemeentes wat handel oor die tipe issues wat hulle moontlik kan teekom op hoerskool. Ek was self 5 jaar terug op die kamp, myne was net op Kruisrivier, Die ene was op Badseloop – net anderkant Naboomspruit iewers.

Ek wou nog altyd weer ‘n kamp bywoon, maas as een van die leiers – maar ek het net nooit daarby uitgekom nie. Die jaar het Cobus my weer gevra/genooi om te gaan en ek het gevoel ek wil die geleentheid met albei hande aangryp. Ek’s nie vir een oomblik spyt ek het nie. I had the time of my life!!!

Die kamp het afgeskop met ‘n personeelnaweek. Almal het mekaar ontmoet en ou pelle het gegroet. Die busrit soontoe was al klaar lekker. Ek moet noem, ek was regtig nervous daaroor, want maak nie saak hoe loud of outgoing ek kan wees nie, ek het werklik amper niemand geken nie, net Cobus om presies te wees. Wel, ek kan gelukkig se die nervousness het verdwyn die oomblik toe ke op die bus klim. Daar was meer mense wat in dieselfde bootjie as ek was, maar nie net dit nie, dit was die niceste mense ever.

Ek het al ‘n baie groepe mense moes funksioneer, waar die verskeidenheid persoonlikhede regtig probleme veroorsaak het onder party en daar was altyd die mense wat net met sekeres oor die weg gekom het. Maar ek het die teendeel op hierdie kamp beleef, en al was dit my eerste, is ek seker dit was besonders. Die eerste ding was ek altyd vertel is hoe verbaas ek was om so ‘n groot verskeidenheid mense so goed te sien click. Ek meen wow!!! Dit was amazing dat ons almal net oor die weg gekom het. Ek dink dit het iets met die setting te doen ook though. Mense was op kampe gaan is gewoonlik outgoing mense wat goed doen tussen vreemdes, ons was immers daar om met graad sewes te werk en dan is daar die feit dat dit ‘n kamp was. Jy gaan na ‘n kamp met baie vooruitsigte, en een van die is verseker om nuwe mense te ontmoet en om nuwe vriende te maak.

Dit was die regte mindset! Eerste rede waarom ek dit geniet het. Hehe, kyk ons het van dag een af al nat geword en aktiwiteite gedoen wat ons almal laat bond het. En die lang discussions was ook pret en almal kon hul opinie lewer , hehe, en natuurlik het ek ook, soos gewoonlik. Die heel eerste aand het ek eers 2uur die oggend gaan slaap, want ja, ek en Cobus het gesit ek kuier. Ons het so lanklaas, so dit was ‘n lekker lang opvang sessie. Daarna het ds. Nelius en Cobus ‘n gesprek gehad oor sy “boek”. Ek gaan nie eers probeer om te tik waaroor dit gaan nie, een, omdat ek nie heeltemal seker is nie, en die kanse dat ek dit na die een gesprek reg verstaan, is baie skraal. Dit was net lekker om te kan luister, en ek het gevolg, al het ek nie als verstaan nie. Dit het ook ‘n lekker gesprek tussen my en Cobus geinspireer – waaroor hy op teoatup geblog het.

Die volgende oggend was nogsteeds deel van die naweek en het ons nog ‘n paar aktiwiteite gedoen. Die spanne is daardie aand aangekondig en die volgende dag het die graad sewes gekom. Ek het ‘n baie lekker span gehad, die gees was hoog en ons het baie lekker saam gewerk. 

Die ding wat ek die meeste van die kamp geniet het, is die ondervindinge en my invloed oor ander mense se lewens, maar die belangrikste, die invloed wat die mense op my lewe gehad het. Ek kon iiets uitleef op daardie kamp, en dit was die voorreg om die klein lessies wat ek al in my lewe geleer het, met die jonger tieners te kan deel. Baie van die dinge wat ek vandag weet, sou nice gewees het om vroeer te hoor, al sou ek tien teen een nie geluister het nie, alhoewel daar nog altyd ‘n paar dinge is wat gestick het en my kon lei deur die hoerskool.

Daardie graad sewes het werklik geluister na wat ek en die ander gese het, en hulle het opgekyk na ons. Dit was ‘n huge verantwoordelikheid en ‘n voorreg. Hulle het goed met ons gedeel wat hulle pla en hulle het oopgemaak teenoor ons, elk met hul eie probleme en issues. Ek hoop ons kon hulle iets leer. ek het ook baie oor myself geleer en weer van nuuts af besef van waar al my krag kom. Die besige jaar het my regtig uitgeput en die wegbreek het m baie goed gedoen.

Ek het ook besef ek het ‘n passie om met mense te werk. Nie in die maatskaplike werker manier nie, in die luisteraar en soms raadgewer manier. Ek is baie lief daarvoor om mense gelukkig te sien en om te sien hoe mense hul drome uitleef.

En die postkampdepressie (PKD). Ek het ‘n paar mense daaroor hoor praat en maak nie saak hoe baie ek dit geniet het, of met almal gebond het nie, kan ek darm se dis iets wat ek nie beleef het nie. Ek sien uit daarna om die mense weer te sien, maar ek besef dit was ‘n kamp. Dalk het dit baie gehelp dat ek dadelik terug was by die skool na die kamp en nie regtig tyd gehad het om daaroor te wonder nie. Ek was terug in roetine. 

Anyway, ek het regtig net begin tik met ierdie post en dit baie geniet. Dankie vir die greatste ervaring ooit. Wil beslis weer gaan volgende jaar.

Masks 2…

Hello, 

A fellow student of mine committed suicide last night. I can honestly say that no one expected him to do so, but then again, can you ever expect something so sudden… This stirred in me a follow up to Masks. I’ve been meaning to write it for some time now, just never felt like it… 

He was a gr.10 pupil at our school and I knew him through some of my friends. He was the type of person to always greet you with a friendly smile on his face. Pleasant to be around and always trying to cheer you up if there was only the slightest sigh of you feeling down. He really seemed to be happy and to enjoy life, even with all the trauma in his life… 

I would never be able to imagine how he felt. For me, suicide is shocking and not worth it, and definitely not an answer. But for him, it might have been completely different. He came out of a house where his father and his brother both committed suicide. That probably took away the shocking part associated with suicide for him… 

He wore a mask, and had everyone believe that all was well and that his life was fine, great actually. Now the people who knew him a lot better were also shocked. Someone who spoke to him earlier that day says he was fine at that time and didn’t show any sigh of feeling depressed enough to take his own life. The people who knew him well were also shocked, people who knew about the things in his life. He wore a mask to cover his true feelings… 

While a mask could work in keeping yourself from getting hurt and such, it keeps your from getting help. It keeps you from the joy of true friendships, the joy of letting someone love you for the true you, the joy of trusting people, the joy of life… 

There is a negative side to wearing masks, and it brings a lot of pain. Keeping people from knowing the real you can result in leaving your life empty and your friendships and relationships unfulfilling and shakey. They don’t seem too be able to do you harm, they only seem to be able to help your heart staying whole.. Well, all in life isn’t always as it seems, is it?   

Thanx…

I just wanna thank everyone for visiting my blog and commenting on my blog. I want to apologize for there being no new posts. Things are going to be silent until after the 25th of August. That’s when we finish with our schools musical. Things have been hectic… After that I promise to post atleast every second day…

Thanx again…