Simply Me and My Thoughts

My Opinions And Thoughts

Random New Post … Hehe

Bygedra deur nadinesmit op Mei 1, 2009

Ok, so ek suck regtig as ‘n blogger… Skryf was nog nooit regtig vir my spesifieke pret nie, ek hou baie baie meer van praat – soos die wat my ken, julle weet…

Anyway… Ek is nou hier…

Universiteit is net awesome en BESIG… seriously daar is net sooooo baie wat ‘n mens kan aanvang hier… en die koshuis het ook mal baie aktiwiteite…

Ek voel regtig nie meer so erg overwhelm nie en ek voel eintlik tuis daar – nie verbasend nie though… Mens begin mos maar jou eie lewe as jy eers so kinda uit die huis uit gaan…

So ver was dit ienkmelodienk, serrie, gholf dae, laat aand raids, vroee oggend bed toegaan tye, McD’s, lekker koshuiskos, vergeet om te boek Mc’D’s, spontane kuiertjies saam die greatste vriende ooit, socials saam ons almal se fav manskoshuise… Wow, ek kan regtig nie klae nie… hehe behalwe vir die feit dat ek koshuis in en uitasem deesdae…

Varsity – almal weet mos studies is maar tweede op die lysie vir ‘n baie lang tyd… ek het darm nou al weer bietjie begin werk, mens kan net so lank op jou gat rond skuur… maar dinge lyk goed, as jy jou kant bring dan kom mens iewers…

Ek het lank daaroor gaan dink en ek kan nie regtig sê ek mis hoërskool nie – ek mis wel baie van my vriende – alhoewel ek nog kontak het met die meeste van hulle… en ek mis soms die eenvoud, want dis nie ‘n geheim nie, varsity is HECTIC en baie moeiliker as skool – obviously… maar ook baie baie meer FUN!!

Ek dink ek sal verewig kan skryf oor als wat daar aangaan… en oor al die dinge wat mens daar vind… baie mense vind op varsity die kans om een honderd persent hulself te wees – ander vind geluk daarin om vir eens deel te wees van die groep…

En kyk stereotipering is groot op varsity – darm niks erg mean nie, net die occasional commetn of so… maar kyk bv. koshuise het elkeen ‘n rep en as jy daar gaan bly word jy deel van die rep… dit maak dit intlik fun want jy kan die rep kies waarmee jy gemaklik is… of net daar gaan bly omdat jy blyplek nodig het soos baie – mens noem hul koshuis slypers… haha sien nog stereotipering…

Ek moet comment though dat ek myself nogal baie daaraan skuldig maak…

Wanneer daar gepraat word van punte – is die eerste vraag – is daai persoon ‘n daily…

Wanneer daar van die ingenieurs gepraat word, dan vra mens altyd – hoe was jou ingenieursweek…

En die enigste manier wat jy werklik al hierdie dinge kan beleef is deur varsity toe te gaan as jy die kans kry… dit het my ook geleer dat dit nie altyd soseer varsuty is nie – dit is hoe betrokke jy is by dit wat jy doen…

Luister bietjie na my – vra my iets – oor koshuis atleast – en ek sal heelwaarskynlik ietsie daaroor kan sê… ek voel ek is baie betrokke – en dis die punt…

Maak nie saak waar jongmense hulself in die lewe vind vandag nie, al hoe mens kom bo water kan hou is om daadwerklik betrokke te wees! Jy moet betrokke wees in die vorming van jou toekoms… jy moet betrokke wees by jou vriende… jy moet betrokke wees in dit wat vir jou saak maak… jy moet betrokke wees in dit wat vir jou fun of geluk bring… JY moet betrokke wees in jou geloof…

Ons is almal nog jonk en die tyd staan nie stil nie… niks in die lewe kan werklik great wees a dit nie met passie gedoen word nie… om voluit te lewe is hemels en lekker en net pret!!

Die verkiesings wat nou verby is het ook hieraan laat dink… daar was regtig baie studente wat die moeite gedoen het om in een van die vele lang rye te gaan staan en hul merk te maak… maar dan wonder mens hoeveel van hulle  het dit net gelos… Haha, hul kon natuurlik soos ons gemaak het en ’n korter ry gaan soek het – met sukses moet ek byvoeg…

Baie van die studente was betrokke by die doen en late van politiese goed die laaste tyd, en hul het hulself laat hoor…

Ons is almal verantwoordelik vir die vorming van ons eie toekoms… as ons dit immers nie gaan doen nie, wie gaan??

Ek dink hierdie was ‘n baie random post, nes ek ‘n baie random persoon is… ek gaan ook nie die ding deur lees wer om te sien wat ek geskryf het nie – so as dit nie sin maak nie – oeps…

Sal bietjie meer gereeld begin blog – daar is baie waaroor ek bietjie my opinie sal wil lig met tye…

Footnote – van die van julle wat stoere boekwurms is en nog nie twilight gelees het nie – doen dit gerus… dis regtig net ‘n lekker stuk romantiese, wegbreek fantasie…

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

My future…

Bygedra deur nadinesmit op Oktober 2, 2008

I received my acceptance letter from Asterhof today – it’s a residence at Tukkies…

I applied to go study at the University of Pretoria next year in March of this year – and shortly there after I received an acceptance letter. I was overjoyed, even more than I ever expected to be – it’s an amazing feeling.

So far I’m going to study Quantity Surveying at Tukkies next year and I’m going to life in Asterhof. All these plans and decisions just kind of happened. Doors opened and, what I believe to be signs, showed. I’m really quite overjoyed about my future. How it all worked out. I wrote my Afrikaans essay in the Record exams about how blessed I am to have a sure future. Lots of matrix these days still have no idea what the want to do with the rest of their lives. It isn’t always a negative thing – it’s just sometimes scary for them, then again, some don’t really care.

My parents are really supportive, and I really appreciate that of them because it makes me more sure about what I want to do. All my friends at Tukkies approve of the choice as well – hehe, not like they wouldn’t. Deciding on a Res was not hard, but everybody has an opinion and of course you’ll love the Res you were in or the one your friends are in. In the end I went to the Open Day and from the moment I walked in the door, I knew that this was where I wanted to be. Call in intuition, luck or destiny.

I really just can’t wait and I’m glad that I’ll have the chance to have a real student life and that I get the chance to experience Res life as well. I think it builds character, and I’m sure it’s a whole lot of fun.

I realized that I’m ready to finish matric and high school. Three months ago I wasn’t ready at all, even though being headgirl exhausted me. It was a personality growth experience and I think that I made a success of that. I did my best and I’m proud of that. It’s one of the reasons I wasn’t ready to finish. But my works done now and I have one more goal - distinctions in the end exams. 5 year’s work is hopefully going to pay off. Matric was the best year ever – by far. I just never thought it would go by so fast. It feels like it was only yesterday that I was in st.6.

Enjoy your years in high school and don’t wish them to pass faster – believe me, you might just miss it to death when you’re older!

Posted in Uncategorized | Leave a Comment »

Badseloop Skoolverwisselingskamp

Bygedra deur nadinesmit op September 30, 2008

Ok, so die kamp is al amper so drie maande gelede gewees, maar ek het nou eers die kans om daaroor te blog…

As ek moet din aan woorde om dit te beskryf kom amazing tot gedagte – en life-changing, alhoewel dit so bietjie drasties is, maar ook in ‘n mate nie. Die kamp is ‘n kerk kamp vir graad sewe leerders van verskillende gemeentes wat handel oor die tipe issues wat hulle moontlik kan teekom op hoerskool. Ek was self 5 jaar terug op die kamp, myne was net op Kruisrivier, Die ene was op Badseloop – net anderkant Naboomspruit iewers.

Ek wou nog altyd weer ‘n kamp bywoon, maas as een van die leiers – maar ek het net nooit daarby uitgekom nie. Die jaar het Cobus my weer gevra/genooi om te gaan en ek het gevoel ek wil die geleentheid met albei hande aangryp. Ek’s nie vir een oomblik spyt ek het nie. I had the time of my life!!!

Die kamp het afgeskop met ‘n personeelnaweek. Almal het mekaar ontmoet en ou pelle het gegroet. Die busrit soontoe was al klaar lekker. Ek moet noem, ek was regtig nervous daaroor, want maak nie saak hoe loud of outgoing ek kan wees nie, ek het werklik amper niemand geken nie, net Cobus om presies te wees. Wel, ek kan gelukkig se die nervousness het verdwyn die oomblik toe ke op die bus klim. Daar was meer mense wat in dieselfde bootjie as ek was, maar nie net dit nie, dit was die niceste mense ever.

Ek het al ‘n baie groepe mense moes funksioneer, waar die verskeidenheid persoonlikhede regtig probleme veroorsaak het onder party en daar was altyd die mense wat net met sekeres oor die weg gekom het. Maar ek het die teendeel op hierdie kamp beleef, en al was dit my eerste, is ek seker dit was besonders. Die eerste ding was ek altyd vertel is hoe verbaas ek was om so ‘n groot verskeidenheid mense so goed te sien click. Ek meen wow!!! Dit was amazing dat ons almal net oor die weg gekom het. Ek dink dit het iets met die setting te doen ook though. Mense was op kampe gaan is gewoonlik outgoing mense wat goed doen tussen vreemdes, ons was immers daar om met graad sewes te werk en dan is daar die feit dat dit ‘n kamp was. Jy gaan na ‘n kamp met baie vooruitsigte, en een van die is verseker om nuwe mense te ontmoet en om nuwe vriende te maak.

Dit was die regte mindset! Eerste rede waarom ek dit geniet het. Hehe, kyk ons het van dag een af al nat geword en aktiwiteite gedoen wat ons almal laat bond het. En die lang discussions was ook pret en almal kon hul opinie lewer , hehe, en natuurlik het ek ook, soos gewoonlik. Die heel eerste aand het ek eers 2uur die oggend gaan slaap, want ja, ek en Cobus het gesit ek kuier. Ons het so lanklaas, so dit was ‘n lekker lang opvang sessie. Daarna het ds. Nelius en Cobus ‘n gesprek gehad oor sy “boek”. Ek gaan nie eers probeer om te tik waaroor dit gaan nie, een, omdat ek nie heeltemal seker is nie, en die kanse dat ek dit na die een gesprek reg verstaan, is baie skraal. Dit was net lekker om te kan luister, en ek het gevolg, al het ek nie als verstaan nie. Dit het ook ‘n lekker gesprek tussen my en Cobus geinspireer – waaroor hy op teoatup geblog het.

Die volgende oggend was nogsteeds deel van die naweek en het ons nog ‘n paar aktiwiteite gedoen. Die spanne is daardie aand aangekondig en die volgende dag het die graad sewes gekom. Ek het ‘n baie lekker span gehad, die gees was hoog en ons het baie lekker saam gewerk. 

Die ding wat ek die meeste van die kamp geniet het, is die ondervindinge en my invloed oor ander mense se lewens, maar die belangrikste, die invloed wat die mense op my lewe gehad het. Ek kon iiets uitleef op daardie kamp, en dit was die voorreg om die klein lessies wat ek al in my lewe geleer het, met die jonger tieners te kan deel. Baie van die dinge wat ek vandag weet, sou nice gewees het om vroeer te hoor, al sou ek tien teen een nie geluister het nie, alhoewel daar nog altyd ‘n paar dinge is wat gestick het en my kon lei deur die hoerskool.

Daardie graad sewes het werklik geluister na wat ek en die ander gese het, en hulle het opgekyk na ons. Dit was ‘n huge verantwoordelikheid en ‘n voorreg. Hulle het goed met ons gedeel wat hulle pla en hulle het oopgemaak teenoor ons, elk met hul eie probleme en issues. Ek hoop ons kon hulle iets leer. ek het ook baie oor myself geleer en weer van nuuts af besef van waar al my krag kom. Die besige jaar het my regtig uitgeput en die wegbreek het m baie goed gedoen.

Ek het ook besef ek het ‘n passie om met mense te werk. Nie in die maatskaplike werker manier nie, in die luisteraar en soms raadgewer manier. Ek is baie lief daarvoor om mense gelukkig te sien en om te sien hoe mense hul drome uitleef.

En die postkampdepressie (PKD). Ek het ‘n paar mense daaroor hoor praat en maak nie saak hoe baie ek dit geniet het, of met almal gebond het nie, kan ek darm se dis iets wat ek nie beleef het nie. Ek sien uit daarna om die mense weer te sien, maar ek besef dit was ‘n kamp. Dalk het dit baie gehelp dat ek dadelik terug was by die skool na die kamp en nie regtig tyd gehad het om daaroor te wonder nie. Ek was terug in roetine. 

Anyway, ek het regtig net begin tik met ierdie post en dit baie geniet. Dankie vir die greatste ervaring ooit. Wil beslis weer gaan volgende jaar.

Posted in Uncategorized | 2 Comments »

Piet Retief Kuiertjie

Bygedra deur nadinesmit op September 30, 2008

Ha-tissue-llo

Hehe, dis definitief tyd vir ‘n visit, ek was veels te lank laas hier. Die stof vergader al! Dink dis tyd dat ek weer bietjie skryf en my gedagtes hier uitkry!

Ek was die naweek in Piet Retief en dit het nogals baie ou gevoelens en herrineringe wakker gemaak. Hoe het my ouma nog gese, ”jou wortels le hier”, en ek stem saam met haar. Ek sal nie vir een oomblik se dat ek ongelukkig is nie, en as ek tyd kon terugdraai en die kans kon he om dinge te verander, sou ek weer Ermelo toe wou trek. Ek weet my ‘destiny’ het hier gele vir die laaste 5 jaar – nes ek glo die volgende 5 jaar by Tukkies le. Anyway, dit was my vriendinne se matriekafskeid en ek het ‘n lift gehad, so na Vrydag se ridiculous LO vraestel het ek gepak en die pad gevat, vir die naweek.

Dit was amazing om weer daar te wees. Besides my maatjies was uiters gorgeous gelyk het, en die effense sadness wat oor die afskeid gehang het, was dit lekker om hulle almal weer te sien. Ek het ook weer lekker tyd saam met my ouma spandeer. Saterdag was natuurlik die groot dag. 9uur daardie oggend was ek al reeds in Mama Mia vir my eerste kuier van die dag. Bernard – wat soos my jonger broer is – het my kom kry en daar het ons in een van my ou onnies vasgeloop. Het eers met Mnr. Botha gestaan en chat, en later gesit toe die chat naderhand gestrek het na 2ure. Hehe, kon bietjie skinder oor die ou daeen koor en wat my planne is vir volgende jaar. Ek het lanklaas so hard en lekker gelag en dit was great om bietjie te hoor wat maak die mense daar in my ou tuistedorpie.

Ek en Bernard het ook goed opgevang gekry en ek’s bietjie geintroduse aan hom en sy broer se favorite pc game. Haha. Ek dink die eerste 5ure van my dag, was die intelegente gespekke, want kyk, dis wat ons gehad het. Snaaks genoeg, sedert die skoolverwisselingskamp, duik die topic ’persoonlikhede’ oral in my gesprekke op. Dit is vir my ‘n baie interesante topic.

Die tweede 5ure van my dag het ek saam met Maretha, Annemarie en Christelle spandeer in Spur. Wow, die ou memories wat daar uitgekom het was hilarious en ons het al die pad geskaterlag oor al ons ou mannewales. Ek het dit geklassifiseer as die ‘meisies’ deel van die dag. Jap, die topics was, matriekafskeidrokke, ouens, liefdeslewens, ons toekomsplanne en net algemene deel van snaakse experiences en ander goed wat goeie vriendinne altyd met mekaar deel.

Ek het voor die naweek nie regtig besef hoe diep my wortels daar werklik le nie. Dit bly tog die plek waar ek groot geword het. Die jaar was hectic, en ek het maar min tyd gehad vir kuier en in touch bly met my vriendinne. Die kort tydjie het my daardie geleentheid gegee. Jy moet nooit die krag van ‘n goeie opvang sessie onderskat nie. Ware vriende is die wat – ja, almal se dit – altyd daar is. Jy moenie jou vriende af te skeep nie, maar oor 5 jaar kan langafstand vriendskappe onderhou word – al is dit net met ‘n vinnige chat elke twee weke op een keer ‘n maand.

Vriende gaan jou nie afskryf net omdat jul mekaar min sien nie, en die feit dat dit so lank kan hou en nog sterk kan wees na soveel tyd, se iets van die vriendskap. mense kom en gaan in jou lewe en party is gemaak on te bly. Dankie vir jul vriendskap – aan al die mense wat in my lewe is huidiglik, julle is die wat ek altyd daar wil he.

Mwah

Posted in Everyday... | Leave a Comment »

Religion…

Bygedra deur nadinesmit op December 11, 2007

Oieee,

 I have had the opportunity to visit Brazil for 5 weeks with the exchange student that lived in our house for 5 months… It´s a great chance to experience another culture and to learn some new things…

One of the things I´ve been thinking about is their religion… Leticia, the exchange student, is Catholic. So are her parents, brother, friends and the rest of her family. On Sunday, I went to church with them to experience how it is and so on. In the front of the church there was a `statue´of Jesus hanging on the cross and in the Christmas ceremony afterwards, there was a little show with a Maria, Joseph and a little baby boy symbolizing Jesus…

In every shop or store we go into, somewhere against the wall there is a little statue hanging on the wall with a crucified Jesus. There is also a huge statue of Jesus in the town. In the Catholic religion, they believe in saints and that they have to confess all their sins to the priest atleast twice a year. A lot of Brazilians wear little necklaces with a picture of Jesus and/or one of the saints and they have art like `the last supper´ or angels or statues everywhere… 

Although protestant is also popular in Brazil, according to Leticia, about 78% of Brazil´s population is Catholic… I would like to hear some thoughts on this religion to be able to learn more about it, about how it differs from being protestant and to be able to understand their religion better…

 Here’s some info I found on a website…

Distinctive beliefs and practices (i.e., Roman Catholicism)

Catholicism Beliefs

Most of the Roman Catholic Churches share certain essential distinctive beliefs and practices. The Anglicans differ among themselves on these matters:Direct and continuous organisational descent from the original church founded by Jesus
Possession of the “threefold ordained ministry” of Bishops, Priests and Deacons.
All ministers are ordained by, and subject to, Bishops, who pass down sacramental authority by the “laying-on of hands”, having themselves been ordained in a direct line of succession from the Apostles.
Their belief that the Church, not any one book, is the vessel and deposit of the fullness of the teachings of Jesus and the Apostles. This teaching is preserved in both written scripture and in written and oral church tradition. Neither is independent of the other.
A belief in the necessity of sacraments (although not necessarily seven in number).
The use of images, candles, vestments and music in worship.
The making of the Sign of the Cross in a variety of contexts.
Belief that the bread and wine of the Eucharist really are Jesus’s body, blood, soul, and divinity — not just “symbols”.
Veneration of Mary, the mother of Jesus as the Blessed Virgin Mary or Theotokos, and veneration of the saints.
A distinction among worship (latria) for God, and veneration (dulia) for saints, with the term hyperdulia used for a special veneration accorded to the Virgin Mary among Roman Catholics. This “hyperdulia” is not universal to all Catholics.
The usefulness of prayer on behalf of the dead.
Salvation through faith lived out through good works, rather than by faith alone.
 

Posted in Religion | 1 Kommentaar »

Masks 2…

Bygedra deur nadinesmit op November 9, 2007

Hello, 

A fellow student of mine committed suicide last night. I can honestly say that no one expected him to do so, but then again, can you ever expect something so sudden… This stirred in me a follow up to Masks. I’ve been meaning to write it for some time now, just never felt like it… 

He was a gr.10 pupil at our school and I knew him through some of my friends. He was the type of person to always greet you with a friendly smile on his face. Pleasant to be around and always trying to cheer you up if there was only the slightest sigh of you feeling down. He really seemed to be happy and to enjoy life, even with all the trauma in his life… 

I would never be able to imagine how he felt. For me, suicide is shocking and not worth it, and definitely not an answer. But for him, it might have been completely different. He came out of a house where his father and his brother both committed suicide. That probably took away the shocking part associated with suicide for him… 

He wore a mask, and had everyone believe that all was well and that his life was fine, great actually. Now the people who knew him a lot better were also shocked. Someone who spoke to him earlier that day says he was fine at that time and didn’t show any sigh of feeling depressed enough to take his own life. The people who knew him well were also shocked, people who knew about the things in his life. He wore a mask to cover his true feelings… 

While a mask could work in keeping yourself from getting hurt and such, it keeps your from getting help. It keeps you from the joy of true friendships, the joy of letting someone love you for the true you, the joy of trusting people, the joy of life… 

There is a negative side to wearing masks, and it brings a lot of pain. Keeping people from knowing the real you can result in leaving your life empty and your friendships and relationships unfulfilling and shakey. They don’t seem too be able to do you harm, they only seem to be able to help your heart staying whole.. Well, all in life isn’t always as it seems, is it?   

Posted in Uncategorized | 1 Kommentaar »

The man in the glass…

Bygedra deur nadinesmit op Oktober 16, 2007

Hey…

I got this poem from a very special friend of mine… Being a referee and aspiring to be a national and international one, there is quite a lot of meaning he and all others, for that matter, can attribute to this poem. We all know that in life (and in a rugbymatch) one can never satisfy or impress every person around you…

Somewhere, someone is always going to disagree and that is why it’s so important that you don’t live life according to what others expect or think of you, but according to what you expect and think of yourself…

So here it is…

When you walk down the road on the pathway of life
And the world makes you king for a day
Just go to the mirror and look at yourself
And see what the man has to say

For it isn’t your father or mother or wife
Whose judgemant upon you must pass
The fellow whose verdict counts most in your life
Is the one staring back from the glass

Some people may think you’re a straight-shootin’ chum
And call you a wonderful guy
But the man in the glass says you’re only a bum
If you can’t look him straight in the eye

He’s the fellow to please, never mind the rest
For he’s with you clear up to the end
And you’ve past your most dangerous difficult test
If the man in the glass is your friend

You may fool the whole world down the pathway of life
And get pats on your back as you pass
But your final reward will be heartache and tears
IF YOU CHEATED THE MAN IN THE GLASS

Posted in Everyday... | Leave a Comment »

Masks…

Bygedra deur nadinesmit op Oktober 14, 2007

Ola…

In life it is true that people wear masks… They wear them to protect themselves against pain or to protect themselves from getting too attached to people. From trusting the wrong people or trusting people too much or with the wrong info…

Some people even wear masks to keep themselves from caring or from falling in love, to keep themselves from hurting others or getting hurt again, some people wear them to enable themselves to leave easily, to forget easily…

Each of us have our own masks and we have our own reasons for wearing them. People who get to know you, start to see through those masks and some even see through them right from the start, from the first moment they meet you, the chances are slim, but they do exist…

And the masks don’t always help as much as you would like them to. In life people will always get close to you, it can’t be help. We are social creatures and we need interaction and companionship. Who you let close to you is up to you, and if we sometimes make the wrong decisions and choose the wrong people, we end up getting hurt…

This is a quote from A Cinderella Story… “Don’t let the fear of striking out; keep you from playing the game!” The fear of getting hurt shouldn’t cause you to stop trying all together… But, it is justifiable to be careful and to take your time. Take all the time in the world, all the time you need, because the people who are worth your while will still be right there waiting for you until you are ready… And from experience I can tell you that those are the people worth having in your life…

Another observation is that people always push the people away that are the closest to them. I think it’s because they are the nearest and they are the ones who can take it. They are the ones who can survive your pushing and shoving because no matter how hard you push, they will always be there for you!!! Even if you might not want them there… One day you will…

There is nothing wrong with wearing a masks to guard you heart, just don’t blame people for being able to see through those masks, they just care enough to try. And don’t be too afraid to commit to someone, whether in friendship or in a relationship… It might just be the most wonderful decision in your life, and make you the happiest person ever…

Wear your masks, we all have them, I have quite a few… Just not to the extent that they cause you any unhappiness, cause then it’s not worth it!!!

To all my friends out there, I love you soooooo much and I want to thank you for letting me see through your masks, I will treasure the gesture for always and forever. And thank you for being able to see through mine, and being the ones I can trust to do so…

This post isn’t directed to just one person in general, but to quite few and it generated out of quite a lot of my experiences and observations… I only put them all together in this post…

Posted in Everyday..., Personal | Leave a Comment »

Friendships…

Bygedra deur nadinesmit op Oktober 12, 2007

In life we come to know that not all friendships are meant to last, and not all of them do. Some stay preserved through time and some stand the test of distance, even the lack of contact can be bridged…

But, a lot of friendships die, even if they can handle any or all of the above. Why is that? Why is it that we trust people and grow to love them, only to lose them after a while…

Cobus, a Q for you. Do you believe that certain people cross our paths because their influence for that period of time is an experience that has an effect on us and ultimately helps us grow in who we are? That certain friendships are made only to last until you outgrow them or their purpose?

I guess you know what I’m refering too, I resently lost a friend and to my regret it didn’t end on the best or nicest note… But I learned a lot out of the friendship and I will never forget it…

I’m just wondering a lot these days about this subject…

Posted in Everyday..., Personal | 2 Comments »

Support…

Bygedra deur nadinesmit op September 5, 2007

Something I wondered about today, why is it that you could have all the support in the world from friends and family, but when people close to you express complete doubt or disagreement in a untactful way, you are completely thrown of your stride and it all just seems that much more harder…

Yes, you shouldn’t let that effect me that much but when it’s someone who’s support you really value, then it hurts, a lot… How can you make them realise how much they are hurting you?? 

Posted in Personal | 3 Comments »